19 September 07Meer bloggers in Afrika
In Afrika gaan steeds meer mensen bloggen. Het is nog enigszins gedomineerd door Zuid-Afrikanen, maar in andere landen neemt het hand over hand toe.
Afrigator is een leuke verzamelsite van veel blogs uit Afrikaanse landen. Neem ook een kijkje bij
Stood in the Congo, of
This is Zimbabwe. Zelfs weblog's in
Swahili en daarmee toegankelijk 100 mln. mensen in Oost-Afrika. Niet in elk land gaat het gemakkelijk, want sommige "dictaturen"of "democratieen, zoals Ethiopie, blokken het halve internet, maar het bloggen komt op en hopelijk heeft het een positief effect op de openheid van Afrikaanse samenlevingen.
Goed nieuws uit Afrika -
18 September 07Cynische humor in Afrika
De cartoonist GADO is heel erg goed, en won dit jaar een
Prins Claus Award.
Goed nieuws uit Afrika -
17 September 07Goed nieuws uit Afrika
In de westerse media komt Afrika vooral aanbod als het slecht gaat. Oorlog in Darfur, overstromingen in Uganda en heel West-Afrika, corruptie in Kenia, een dictator in Zimbabwe, gevechten in Kivu, DR Congo. Bezoek voor de lol een paar dagen de
Afrika-site van de BBC en je wordt depressief van alle ellende. Nu is het natuurlijk ook niet altijd feest op dit continent, maar de somberheid van de media is niet terecht. In Afrika gebeuren ook heel veel leuke, interessante en positieve dingen, en de mensen hebben een enorm gevoel van optimisme voor een betere toekomst. Afgelopen week werd het nieuwe millennium gevierd in
Ethiopie, de economische groei in
Mozambique was de afgelopen 6 maanden 8,8%, in
Sierra Leone zijn redelijke goede verkiezingen gehouden, en overal nieuwe muzikanten en kunstenaars. Hoogste tijd dus voor de rubriek
Goed nieuws uit Afrika 
Goed nieuws uit Afrika -
15 September 07Politiek in Kenia is interessant
De matatu's gonzen, de taxichaffeurs kwebbelen, de askari's overleggenI Iedereen in Kenia is bezig met de aankomende presidentsverkiezingen ergens in december. Politiek leeft in Kenia en niet zo'n beetje ook. Vraag een Keniaan om zijn mening en hij gaat er rustig voorzitten om exact uit te leggen waarom de ene kandidaat deugt en de andere niet. Politiek in Kenia is ook erg ingewikkeld en lastig te begrijpen. Het heeft namelijk helemaal niets te maken met inhoud of ideologie. Het gaat om personen, de big man, die komen uit bepaalde streken met bepaalde ethnische achtergrond. Daarom deugt hij of niet. Het gaat al helemaal niet om politieke partijen. Die komen en gaan. Partijen splitsen dagelijks, komen deels bij elkaar, mensen lopen over of verklaren zich ineens loyaal aan een andere leider. Allemaal opportunisme en moeilijk te beoordelen vanwege alle geheime en onzichtbare allianties die worden gesloten. Iedereen doet een gecalculeerde gok of hij in het winnende kamp zal zitten, en dus gaat profiteren van de verkiezingen.
Gisteren werd bekend dat de oppositieleider, Uhuru Kenyatta, de zoon van de eerste president van Kenia, zich niet langer opwerpt als presidentskandidaat, maar de zittende president Kibaki zal steunen. Dat is zeer opvallend, want 5 jaar geleden werd Kenyatta gezien als de opvolger van toenmalig president Moi, maar werd verslagen door de oppositiekandidaat Kibaki. Nu gaan ze samen met de strijd aan met de huidige oppositiekandidaat Raila Odinga. Alsof Marijnissen overloopt naar Bos. Een mooi voorbeeld van de flexibiliteit van de Keniaanse politiek. Het meest opvallend is toch wel dat de zittende President nog steeds niet heeft bekend gemaakt wanneer exact de verkiezingen. Sterker nog, hij heeft ook nog niet aangekondigd namens welke partij hij zal deelnemen aan de verkiezingen. Maar
morgen is het dan zo ver. Kibaki zal eindelijk spreken.
De huidige spelers:
President Kibaki
MP Odinga
Buitenlandse Politiek -
15 September 07Politiek is vooral "leuk"
In Nederland wordt Verdonk eindelijk gewipt, discussieert GroenLinks in de tent en is Pronk weer eens boos. Nederlandse politiek blijft "leuk" om te volgen vanuit Nairobi, maar het is vooral "leuk" en weinig inhoudelijk. De websites van onze kwaliteitskranten leveren weinig meer informatie dan de Telegraaf. Inhoudelijke verslagen van pittige debatten is zeldzaam, misschien dat Prinsjesdag en dan de Algemene Beschouwingen interessanter gaan worden, want Wilders, Jami, Van Bommel, Verdonk of Rutte, Pronk of Bos, het zal me gestolen worden. Ik wil horen of het ontslagrecht, tegengaan van CO2, verbetering van het onderwijs en alle andere inhoudelijke onderwerpen. En ik wil ook GroenLinks horen, want door het gedonder met personen bij alle andere partijen blijft GroenLinks ver uit de media. We staan nog 7 zetels, maar met een gehalveerde PvdA en een verliezende SP zou GroenLinks ook eens moeten gaan profiteren. Zeven is veel te weinig. Misschien dat de discussie in de tent iets oplevert om eindelijk te gaan groeien, want excuses zijn er niet meer die ons magere zetelaantal verklaren. Misschien toch maar een slippertje in Leersum van een kamerlid dat via weblogs naar buiten komt. Dat is dan wel weer smullen.
Buitenlandse Politiek -
11 September 07Commentaar op inspirerend artikel van Wijnand
Wijnand Duyvendak maakt zich zorgen over de dreiging van de oprukkende malariamug in Nairobi als gevolg van de opwarming van de aarde. Een grote dreiging voor miljoenen inwoners zonder dat deze mensen enig deel hebben gehad in de oorzaak van klimaatverandering met uitzondering van de expats zoals mijzelf natuurlijk. De malariamug is een mooi illustratie van het morele probleem van klimaatverandering dat Wijnand beschrijft in een zeer lezenswaardig inspirerend
stuk in De Helling. Ik ben het helemaal met hem eens dat klimaatverandering en groene politiek in het algemeen gaat over vrijheid en rechtvaardigheid. Onze vrijheid om te vervuilen gaat ten koste van de vrijheid van anderen nu, zoals de inwoners van Nairobi, als in de toekomst. Het gaat ook ten koste van de vrijheid van andere levende wezens door het enorme onomkeerbare verlies aan biodiversiteit.
Genoeg redenen om onze eigen vrijheid te beperken ten gunste van de vrijheid van anderen, de essentie van links progressieve politiek, en behoorlijk vrijzinnig. Ik ben blij dat Wijnand in zijn stuk kiest voor het beperken van deze vrijheid door ingrijpen van de overheid om grote structurele veranderingen te realiseren op het gebied van energie-efficiency, duurzame energie, of openbaar vervoer, of kort gezegd de gehele omvorming van onze maatschappij naar een “low carbon” samenleving. Ondanks dat de maatregelen wel iets vrijzinniger kunnen is het belangrijk dat Wijnand niet gelooft in groen moralisme, het makkelijk en snel oordelen over een andermans gedrag, en laat daarmee definitief een typisch GroenLinks attitude achter ons. Eindelijk.
Een aantal toevoegingen van mijn kant op dit leuke artikel:
• De toekomstige vrijheid van anderen, vooral in ontwikkelingslanden als emerging markets, kan niet alleen worden gegarandeerd door een afname van onze eigen emissies. Emerging markets moeten worden ondersteund met veel geld om via mitigerend maatregelen, zoals omschakeling naar duurzame energie, ook hun samenleving op een “low carbon” spoort te krijgen of soms te houden. Ontwikkelingslanden moeten daarnaast worden gesteund om hun samenleving aan te passen aan de verandering van het klimaat (adaptatie) die sowieso zal optreden, zoals bouwen van dijken, verplaatsen van mensen, tegengaan van verwoestijning, aanpakken van nieuwe ziektes en nog veel meer. De kosten konden weleens oplopen tot EUR 100 miljard per jaar. Dat betekent dat Nederland ook 2-4 miljard op tafel moet gaan leggen om onze historisch schuld deels in te lossen, en überhaupt een internationale deal voor klimaatverandering te realiseren.
• Wijnand bepleit om een stevige alliantie aan te gaan met de milieubeweging. Ik zou zeggen: misschien wel juist niet met de milieubeweging, zeker niet alleen met hen. De omvorming van onze eigen samenleving en de financiering van de omvorming van andere samenlevingen is een enorme uitdaging die vanwege de zeer drastische maatregelen enorm veel politiek en maatschappelijk leiderschap zal vergen. De milieubeweging, maar ook partijen als GroenLinks, hebben helaas nog steeds het imago van groen moralisme en worden onvoldoende gelooft om zulke maatregelen geaccepteerd te krijgen. GroenLinks moet dan ook een veel brede coalitie willen sluiten met andere partijen: multinationals, banken, boeren, vakbonden, religieuze leiders, inspirerende opinieleiders en vele anderen. CoolClimate was een mooie start dat groots moet worden voortgezet.
• Wijnand beschrijft tenslotte zijn politieke strategie in de Tweede Kamer. Hij kondigt een klimaatbegroting aan bij Prinsjesdag, en dat is een goede start. Maar als GroenLinks klimaat echt het probleem van de toekomst vindt dan moet dit veel prominenter komen te staan, in alle debatten over de begrotingen en nieuw beleid. Klimaat raakt de hele samenleving en het moet loskomen van de milieuhoek. Alle woordvoerders moeten klimaat op hun voorhoofd hebben gegraffeerd en dit topprioriteit verklaren. Femke Halsema moet worden gezien in Vanuatu in plaats van de Palestijnse gebieden. Tofik Dibi moet met een wet komen die klimaatonderwijs verplicht stelt. Mariko Peters moet via een mooie krant eisen dat tegengaan van klimaatverandering dé prioriteit van buitenlands beleid moet zijn. Ineke van Gent moet de vakbonden en werkgevers betrekken bij het klimaatdebat ipv te soebatten over ontslagrecht. Kees Vendrik hamert alleen maar op vergroening van de belasting. Naima Azough zet klimaatmigratie op de kaart en komt met speciale wetgeving. De Eerste Kamer moet een klimaattoets ontwikkelen voor elke nieuwe wet, minstens klimaatneutraal. En Wijnand Duijvendak pakt de traditionele partijen, zoals VROM en V&W, stevig aan.
Een paar kleine toevoegingen op een inspirerend artikel. Ik daag alle kamerleden uit om dit voorbeeld te volgen en vanuit hun portefeuille een visie geven op het tegengaan van klimaatverandering. Het treft namelijk iedereen en niet alleen Wijnand.
Internationaal Milieubeleid -
10 September 07We halen Kyoto
In 2006 is voor het tweede opeenvolgende jaar de uitstoot van broeikasgassen in Nederland verminderd. Deze lag met 208 miljard kg CO2-equivalenten 3 procent onder het niveau van 1990, het basisjaar van het Kyotoprotocol. Dit concluderen CBS en
MNP op basis van voorlopige energie- en productiegegevens over 2006. Volgens het Kyotoprotocol moet Nederland in de periode 2008–2012 de emissies van broeikasgassen met gemiddeld 6 procent verlagen ten opzichte van het basisjaar. Daarbij mag een deel van deze reductie in het buitenland worden gerealiseerd. Het plaatje geeft een overzicht van de uitstoot per sector
.
Tja, wat moet je met zo'n rapport. Hosanna, want 3% is al halverwege de Kyoto doelstelling, dus we gaan goed, zeg maar. Of geen hosanna, de rest van de observaties van het CBS en het MNP zijn minder geruststellend. We hebben meer energie gebruikt, maar minder geproduceerd en het restant geimporteerd. Ja, dan is de uitstoot van onze energieconsumptie dus in andere landen gerealiseerd. Dat lijkt me ook niet de bedoeling. Stel we importeren 30% ipv 22%, zoals op dit moment het geval, dan zullen we dus onze target wel halen. Raar, ik weet niet hoe dit zit. Verder is ons energie gebruik ook gedaald vanwege de zachte winters in 2005 en 2006. Cynische relatie, de zachte winters als gevolg van de klimaatverandering (er van uitgaande dat dit een gevolg is) leiden er toe dat we onze targets om het klimaat te redden halen. Zorgwekkend is dat de uitstoot door het verkeer en vervoer gewoon keihard doorstijgt, en 30% hoger ligt dan in 1990. Daarvoor hadden we geen rapport nodig natuurlijk en hoeven we alleen maar naar het filenieuws te luisteren. Gelukkig ook een beetje meer duurzame energie, jippie jajee.
Conclusie: ik weet niet wat we met zulke mededelingen moeten. De
onderzoekers weten het ook niet. Wie helpt??
Internationaal Milieubeleid -
10 September 07ADO Den Haag failliet
Ik woon in een land waar wanbestuur meer regel is dan uitzondering, maar ADO Den Haag kan er ook wat van. ADO staat op de zestiende plaats van de Jupilerleague en dat is niet de Eredivisie van vroeger, maar de Eerste Divisie. Natuurlijk wordt het dan direct
onrustig in Den Haag. En terecht. Vorig jaar degradeerde ADO na een blamerend seizoen qua voetbal en inzet. Maar met bravour werd meteen aangekondigd dat met een
budget van 10,8 miljoen EUR men gelijk terug zou keren naar de Eredivisie. Dat wordt nu moeilijk, want ze staan na 6 wedstrijden al 9 punten achter op koploper Den Bosch.
De sportieve toekomst hangt dus al na een maandje aan een zijden draadje. En daarmee ook de hele toekomst van de club. Het is namelijk bestuurlijke ook een
chaos en de financiele positie is al jaren niet rooskleurig. Een budget van 10,8 miljoen, en daarme 2,7 mln. hoger dan vorig jaar is gebaseerd op veel meer bezoekers in het nieuwe stadion (ik meen 7000). Met een slecht jaar voor de boeg gaat dat nooit worden gehaald, want afgelopen weken waren gemiddeld circa 4300 mensen aanwezig, slechts een derde van de capaciteit. Vorig jaar stond de licentie ook al op het spel en heeft de
gemeente 6,5 mln. EUR geleend. Dat zal niet nog een keer gebeuren mag ik hopen, en dan kan ADO maar zo maar failliet gaan. Laten we hopen dat de sportieve prestaties er voor zorgen dat dit horrorscenario niet doorgaat.
Haagse Gemeentepolitiek -
09 September 07Ontwikkelingssamenwerking: zin of onzin?
Internationaal vindt veel debat plaats over de zin en onzin van ontwikkelingssamenwerking en manieren om de impact te verbeteren. Het is vaak een debat tussen zeer intelligente en ervaren deskundigen en daarom erg interessant om te volgen. Het meest recente gesprek is gaande tussen
Nancy Birdsall en haar collega
Arvind Subramanian. Subramanian is een erkent criticus van ontwikkelingssamenwerking en samen met een oud-econoom van het IMF, Rgahu Rajan, hebben ze uitgebreid
gepubliceerd dat hulp juist een negatief effect heeft op economische groei. Hun argument is dat de enorme influx van buitenlands geld een negatief effect heeft op de concurrentiepositie van deze landen, omdat deze OS-middelen leiden tot een overgewaarde wisselkoers. Simpel gezegd, er komen veel dollars binnen en dat wordt omgezet in vraag naar lokaal geld (dus de wisselkoers apprecieert), en leidt ook tot extra vraag naar expertise die daardoor ook duurder wordt. Beiden hebben een zeer negatief effect op de exportpositie en daarmee de hele economie betogen deze heren.
Nu heeft Subramanian wederom zijn pijlen gericht op OS in de
New York Times met dezelfde argumenten als voorheen. In dit artikel richt ook zijn pijlen op meer specifieke interventies, zoals de verbetering van de gezondheid met de reden: "better health could be accompanied by slower growth, and hence reduced prospects for long-run prosperity." Een tweede deel van het artikel gaat over de goodwill van de mensheid:"There is a limited stock of goodwill and good intentions in the rich world and the question becomes whether this stock is best harnessed by mobilizing more aid or by pursuing alternative actions that could have a bigger impact." Dat laatste is voor hem een groot probleem, want hij wil de goodwill van mensen juist inzetten voor andere zaken die de armen vooruit helpen, zoals een rechtvaardiger handelsysteem, onderzoek naar landbouw en de aanpak van corruptie van westerse bedrijven. Nancy Birdsall
maakt gehakt van beide stellingen. Een goede gezondheid is juist in het voordeel van de economie en dat de goodwill van mensen om te geven juist hand-in-hand zal gaan met veranderingen op andere terreinen. Het debat wordt vervolgens voortgezet op de
weblog van mijn favoriete econoom, Professor Dani Rodrik (Harvard).
Ik kan het helemaal eens zijn het Birdsall. Het eerdere IMF-rapport van Rajan en Subramanian is reeds enkele malen volledig afgebrand door hun collega's als wetenschappelijk ondeugdelijk, overdrijving van de uitkomsten, nietszeggend over de relatie hulp en groei. Zijn opmerkingen over de mogelijke negatieve effecten van een goede gezondheid op de economie gaan mij volstrekt voorbij. Gezonde mensen kosten minder, werken harder en hebben meer effect op de economie. Het enige dat ik zo snel kan ontdekken is dat gezonde mensen niet doodgaan en dus de voordelen van economische groei met meer moet worden gedeeld. Het tweede argument van de goodwill is volgens mij ook onjuist. Het ontbreekt in bijvoorbeeld Nederland geenszins aan goodwill om geld over te maken voor goede doelen, ook als dit via de overheid loopt. De goodwill ontbreekt veel meer als het dichterbij komt, afschaffen van suikersubsidies en de boeren en het CDA staan vooraan om te klagen, of de aanpak van corrupte bedrijven door Nederlandse justitie en de VNO-NCW en de VVD staan vooraan om te klagen, of het toelaten van meer economische migranten en de vakbonden en PvdA, SP en GroenLInks staan vooraan te klagen.
Nou ja, mijn punt was eigenlijk. Dit is een veel interessanter debat dan in Nederland plaatsvindt over 0,7% of 0,8% BNP voor ontwikkelingssamenwerking en de inzet van middelen voor Afghanistan. Nergens in Nederland wordt fatsoenlijk gedebateerd over de zin en onzin van OS terwijl dit debat zeer hard nodig is om de MDG's te behalen. Iedereen vindt zijn eigen NGO, thema of aanpak het beste. De doe-het-zelvers reizen de wereld over met hun eigen individuele projectje zonder zich zorgen te maken over duurzame impact. Hypes in de OS, zoals microkrediet en schuldverlichting komen en gaan. Een diepgaand debat over de rol van de overheid in ontwikkelingslanden in relatie tot burgers en maatschappelijke organisaties, culturele verschillen en de effecten op de aanpak van armoedebestrijding, wijze van financieren (continuering van projecten of begrotingssteun aan de Minister van Financien) is zeer noodzakelijk. Ontwikkeling is namelijk een zeer ingewikkeld politiek, sociaal en economisch proces waarop de invloed van westerse landen beperkt. Simpele oplossingen bestaan niet, maar het verdient een continue poging om de MDG's te gaan halen.
Ontwikkelingssamenwerking -
07 September 07Bloggen gaat weer beginnen
Het bloggen gaat weer beginnen na een aantal maanden afwezigheid vanwege onze
verhuizing naar Nairobi, Kenia. We zijn nu vier weken in dit prachtige land en genieten met volle teugen. Voor degene die op de hoogte willen blijven van alle leuke dingen die wij meemaken, ga naar
www.wijwoneninkenia.nl. Deze website gaat alleen over de serieuze en zware zaken van het leven, zoals buitenlands beleid, ontwikkelingssamenwerking, internationale handel, politiek. Ik ben nu dagelijks bezig in Nairobi met onderhandelingen binnen de Verenigde Naties op het gebied van milieu en klimaat voor mijn werk, dus dat zal vast ook gaan langskomen. Het is niet alleen het probleem voor de toekomst, maar politiek en wetenschappelijk erg spannend.
Om een voorbeeldje te noemen. Dit weekend komen een aantal staatshoofden bijeen in APEC-verband (leiders uit Azie en Stille Zuidzee). De premier van Australie heeft klimaat hoog op de agenda gezet om samen met de VS iets leuks buiten de VN af te spreken, dat uiteraard verre van voldoende is voor het afremmen van de verandering van het klimaat. China gaat vol in
aanval en wil dat de Verenigde Naties het platform moeten zijn voor de onderhandelingen. Ik kan het er helemaal mee eens zijn, alleen de redenen verschillen. China wil namelijk dat "differentiated responsibilities" aan de orde moeten zijn, ofwel code-woord voor "het westen moet het doen, en niet emerging countries als China". Dat kan China binnen de VN veel beter realiseren met andere emerging powers als Brazilie, Zuid-Afrika en India. China wil dus waarschijnlijk minder doen via VN-verband. Ik denk dat in VN-verband uiteindelijke meer te realiseren is voor de wereld als de EU en de groep van ontwikkelingslanden, G-77, samen optrekken en daadwerkelijk verandering willen. Maar we moeten dan wel gaan beginnen met onderhandelen, de EU moet ambitieus zijn voor de eigen targets, maar ook veel geld ter beschikking stellen om uit te geven aan mitigatiemaatregelen (zoals duurzame energie ontwikkeling), vooral in emerging countries en adaptatie maatregelen (zoals dijken, herhuisvesting) in de echt arme landen. Maar toch prettig om het een keer met de Chinezen eens te zijn :)
Algemeen -
