martijndadema.nl

27 Maart 07Kenia, here we come!!!!

De kogel is door de kerk. Deze zomer word ik met gezin door het Ministerie van Buitenlandse Zaken uitgezonden naar de ambassade in Kenia. Ik ga me daar als plaatsvervangend vertegenwoordiger bij de United Nations Environmental Programme bezig houden met milieu en de VN. Daarnaast zal ik ook veel tijd steken in het Nederlandse ontwikkelingssamenwerkingsprogramma in Kenia.

We zijn erg blij met deze uitkomst. Kenia is een prachtig land met mooie natuur, een unieke bevolking en genoeg te doen als ontwikkelingsdiplomaat. Kiswahili is de lokale taal en ik ga dus ook maar eens een poging wagen om dat te leren. Het is toch veel leuker om de lokale taal te spreken, ook al is Engels zeer wijd verspreid.

Ontwikkelingssamenwerking - Alweer twaalf reacties

26 Maart 07Wouter's tapes waren mooi.

De tweeluik over de verkiezingscampagne van Wouter Bos, en de PvdA, is mooi vastgelegd door Tegenlicht. De documentaire geeft een open kijkje in de keuken van Bos met soms ontluisterende, maar zeer menselijke ontwikkelingen. Een campagne die wordt opgevreten door onzekerheid en twijfel, vooral bij Bos zelf. Dat hij het heeft aangedurfd om zich zo lange tijd, ongecensureerd, tot en met de laatste verkiezingen te laten filmen, is eigenlijk fantastisch. Het geeft een uniek beeld van campagne voeren. Ik zie andere partijen dit nog niet nadoen.

Het is makkelijk om Bos af te kraken als twijfelaar en visieloos, zoals Felix Rottenberg en anderen. Ik heb vooral waardering voor de menselijke kant. Politici zijn mensen, maken fouten en hebben ook geen mirakuleuze verklaringen voor alle gebeurtenissen. Onzekerheid is soms goed, en noopt tot reflectie over koers, boodschap en tactiek. Bos entameert terecht interne discussie in zijn referentiegroep en dwingt zijn medewerkers om openhartig te zijn met hun ideeen. Het probleem bij Bos was dat deze onzekerheid en discussie onvoldoende heeft geleid tot een heldere externe koers en een premierskandidaat zonder twijfel. De onzekerheid kwam te veel aan de oppervlakte en de bevolking wil geen twijfelaar. Over vier jaar wordt Bos vast premier. Leiderschap zal hij tonen als Minister van Financien en hij zal waardevolle lessen hebben geleerd van de twijfel in deze campagne. Zeker kijken als je liefhebbers bent van de politiek.

Nederlandse Politiek - Geef jouw mening!

23 Maart 07De Wijken van Vogelaar

Minister Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie heeft haar lijst met probleemwijken bekend gemaakt in een brief aan de Tweede Kamer. Natuurlijk gelijk kritiek van gemeenten waarvan geen wijken of de verkeerde zijn geselecteerd. Het gaat namelijk om €400 miljoen extra per jaar, dus genoeg reden om even een robbertje te vechten met de Minister. De makkelijkste kritiek is natuurlijk op de criteria en dat wordt dan ook gebruikt, namelijk te oude gegevens. De Minister toont zich flexibel, dus de lijst zal wel een lijst van 50 wijken gaan worden.

Veel interessanter is natuurlijk wat in deze wijken gaat gebeuren. De brief spreekt over "een extra inspanning bovenop het huidige beleid" en dat een actieplan wordt opgesteld per wijk. Begrijpelijk dat dit nog niet is uitgewerkt binnen enkele weken. Het coalitieakkoordgeeft op pagina 31 een redelijke uitgebreide impressie van de ideeen van Balkenende-IV. Een ambitieuze agenda waarin prachtwijken worden gerealiseerd, woningcooperaties worden gedwongen mee te doen, gemeenten integraal beleid voeren, eigen initiatief van burgers belonen enzovoort. Prachtige verhalen en het is heel goed dat de aandacht voor de achterstanden in deze wijken terug is op de politieke agenda.

Natuurlijk een MAAR. Het bedrag van 400 mln. extra lijkt namelijk zeer omvangrijk, maar is nader beschouwd niet veel. Allereerst is deze 400 mln. pas in 2011 beschikbaar. In 2008 is extra investering 100 mln. en die loopt op naar 200 mln. in 2009, 300 mln. in 2010 en dan 400 mln. in 2011. Daarna is geen extra geld meer gereserveerd, dus is de pot leeg. Ten tweede is de problematiek natuurlijk enorm, en gaat het om heel veel mensen. Ik ken alleen Den Haag, dus even een blik op de vier wijken in Den Haag die zijn geselecteerd: Schilderswijk, Transvaal, Stationsbuurt en Den Haag Zuid-West. Op het onderstaande kaartje bevat het linkervierkant Zuid-West en het rechtervierkant grosso modo de andere drie wijken. De "wijk" Den Haag Zuid-West bestaat eigenlijk uit vier wijken: Moerwijk, Morgenstond, Bouwlust en Vrederust. De vier wijken samen hebben 121.380 inwoners (Schilderswijk: 33.419, Transvaal: 16.861, Stationsbuurt: 8.930 en Zuid-West: 62.170).

Stel dat Den Haag na rato van wijken (1/10) een bijdrage krijgt van het rijk dan is dat 10-40 mln. extra voor deze 121.380 inwoners, dus €80-300 per persoon. Dat lijkt veel, maar de gemeente en woningcooperaties steken de komende reeds 10 jaar bijvoorbeeld al 500 mln. in Transvaal. Het is dus een mooie ambitie die waardering verdient, maar met veel te weinig geld om echt zoden aan de dijk te zetten. Dat is jammer!

Nederlandse Politiek - Geef jouw mening!

22 Maart 07Een moedig man

De Volkskrant heeft vandaag een indrukwekkend interview met Morgan Tsvangirai, de oppositieleider in Zimbabwe. Een moedige man die in zo'n vijandige omgeving blijft opkomen voor verandering in Zimbabwe. Verandering die wordt tegengegaan door o.a. Tsvangirai met een schedelbreuk het ziekenhuis in te slaan. Ik schreef reeds over de schandelijke rol van Zuid-Afrika in dit conflict en Tsvangirai uit zich ook in zeer scherpe bewoordingen over dit land. En nu blijkt dat Angola 2500 paramilitairen naar Zimbabwe stuur, zogenaamd voor een regulier uitwisselingsprogramma. Afikaanse leiders laten de bewoners van Zimbabwe in de steek, onderlinge solidariteit tussen leiders lijkt belangrijker dan het bestaansrecht van de gemiddelde Afrikaan. Een schande.

Het interview
"Het gaat ‘een stuk beter’ met hem. Hij ligt niet meer uren in bed, zoals vorige week, nadat politieagenten loyaal aan het bewind van president Mugabe hem zodanig hadden toegetakeld dat hij met een barst in zijn schedel in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Morgan Tsvangirai, leider van de grootse oppositiepartij van Zimbabwe, de Beweging voor Democratische Verandering (MDC), heeft zojuist zelfs nog vergaderd met het elf man tellende bestuur van zijn partij, vertelt hij in een telefonisch interview.

Mat en moe
Maar toch. Tsvangirai, sinds 2000 de hoop van veel Zimbabwanen die af willen van president Mugabe, de man die voetbalstadions gevuld kreeg met enthousiaste, veelal jonge aanhangers, klinkt nu mat en moe. Natuurlijk, de ‘onvrede in Zimbabwe over het bewind van Mugabe wordt groter en groter’ en de ‘oppositie wordt steeds sterker’, zegt hij. ‘Het is niet voor niets dat het geweld van de staat niet meer alleen is gericht tegen de aanhangers van de oppositie maar nu ook tegen de leiders. De regeringspartij mikt op het hoofd, nu ze ziet dat ze de basis niet kan vernietigen. ’Mugabe moet vechten voor zijn politieke overleving, voegt hij eraan toe. ‘Hij haalt in het openbaar uit naar eigen partijleden, die zijn verdeeld over drie facties. Het is hem ook niet gelukt de presidentsverkiezingen uit te stellen tot 2010 om twee jaar langer aan de macht te kunnen blijven. Dat kreeg hij niet door het parlement.’

‘Omslagpunt nabij’
Maar Tsvangirai durft het einde van Mugabe niet te voorspellen, noch het moment dat de Zimbabwanen massaal de straat opgaan om de 83-jarige potentaat te verdrijven. Het ‘omslagpunt is nabij’, zegt hij, maar nog niet in zicht, hoe groot de onvrede ook is over de werkloosheid, de armoede en de inflatie van 1700 procent. Wat hem rest is hopen dat de tot nu toe passieve Afrikaanse leiders zich anders gaan opstellen. Tsvangirai is dan ook meer dan verguld met de uitspraak van de Zambiaanse president Levy Mwanawasa, die Zimbabwe dinsdagavond vergeleek met ‘een zinkende Titanic’. De stille diplomatie van de Zuidelijk Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenschap (SADC), zei Mwanawasa, is er niet in geslaagd ‘de politieke chaos en de economische ineenstorting in Zimbabwe’ te voorkomen. Tsvangirai: ‘Het is de allereerste keer dat een Afrikaans staatshoofd zich zo scherp uitlaat over Zimbabwe. Dat geeft hoop.’

Teleurstelling over Zuid-Afrika
Des te groter is zijn teleurstelling over Zuid-Afrika. Het land blijft vasthouden aan stille diplomatie om Zimbabwe tot rede te brengen, ook al boekt het daarbij geen resultaat. ‘We hebben gisteren de Zuid-Afrikaanse ambassadeur in Harare laten weten hoezeer we dit afkeuren. De onvoorwaardelijke steun aan Mugabe is ontoelaatbaar.’ Geconfronteerd met enkele uitspraken van minister Nqakula van Veiligheid en Orde in Den Haag vlamt zowaar enige verontwaardiging bij hem op. ‘Wat zegt hij? Dat Zuid-Afrika niet alleen wil opereren? Het waren toch Zuid-Afrikaanse troepen die in 1998 Lesotho binnenvielen om de orde te herstellen? Het land mag zich van mij best verschuilen achter de SADC, maar dat mag geen excuus zijn je handen in onschuld te wassen. En zegt Nqakula inderdaad dat de regering voortdurend met alle partijen in overleg is? De laatste keer dat ik op hoog niveau contact had met Zuid-Afrika was twee jaar geleden, toen ik president Mbeki ontmoette.’

Wat moet het machtige Zuid-Afrika volgens hem dan doen? Een boycot van Zimbabwe? ‘Daarvoor pleiten wij niet. Maar wat ik weet is dat Zuid-Afrika eind jaren zeventig een sleutelrol speelde om een oplossing te vinden voor de crisis toen. (Premier Vorster dreigde de grenzen van het toenmalige Rhodesië te sluiten als de blanke minderheidsregering niet zou onderhandelen met de bevrijdingsbewegingen, red.) Zuid-Afrika kan een zeer invloedrijke rol spelen. Maar wat we zien, is het tegendeel.’

(bron: Volkskrant)

Buitenlandse Politiek - Geef jouw mening!

18 Maart 07Einde van Mugabe niet in zicht

De afgelopen dagen was het zeer onrustig in Zimbabwe en haalde de brute mishandeling van de oppositieleider, Tsvangirai de internationale media. De hoop dat nu ook iets echt gaat veranderen is in Zimbabwe zelf niet zo hoog. Bloggers uit Zimbabwe, zoals Kubatana en TheBeardedMan zijn niet positief en hopen op actie van buitenaf.

Die actie moet komen van de Afrikaanse Unie en Zuid-Afrika. Zimbabwe wordt al jaren geboycot, gesanctioneerd, geweigerd etc. door het westen vanwege het regime van Mugabe, maar de Afrikaanse landen zetten zogenaamd in op "stille diplomatie". Dat gebeurt dus ook stil. Het effect is alleen nul-komma-nul, niets. De misstanden blijven doorgaan, het land zinkt alleen maar verder het moeras in, de economische situatie is dramatisch met inflatiecijfers van 1600 procent en de mensenrechten worden op grote schaal geschonden, zoals weer bleek deze week. Maar de Afrikaanse Unie lijkt van positie te veranderen en heeft eindelijk een beetje verantwoordelijkheid genomen. De AU riep Mugabe namelijk op om de mensenrechten in het land te respecteren.
en spreekt zich uit tegen de ontwikkelingen in Zimbabwe. Hopelijk is deze bemoeienis een keerpunt in de Afrikaanse diplomatie. Deze verandering lijkt ingegeven door Zuid-Afrika, maar de redenen zijn dubieus. De BBC rapporteert dat Zuid-Afrika veel steviger heeft gereageerd omdat Mugabe van plan is om de presidentsverkiezingen uit te stellen tot 2010. Dat is precies het jaar dat de Wereldkampioenschappen voetbal plaatsvindt in Zuid-Afrika. Tot die tijd lijkt het einde van Mugabe niet in zicht.

Buitenlandse Politiek - Geef jouw mening!

18 Maart 07En nu afwachten......

Een nieuw kabinet van nationale eenheid is gevormd in Palestina. Hamas en Fatah gaan samenwerken om de Palestijnse gebieden te besturen, het interne geweld te stoppen en gezamenlijk te gaan onderhandelen met Israel. Een goede stap vooruit en het was ook de hoogste tijd dat de ego's in de Palestijnse gebieden opzij worden gezet om aan een gezamenlijke koers te werken naar vrede. Dat zal nog heel lastig gaan worden. Premier Haniyah zei in zijn speech "The government affirms that resistance in all its forms, including popular resistance to occupation, is a legitimate right of the Palestinian people. Our people have the right to defend themselves from continuous Israeli aggression.". Geen onverwachte opmerking van deze man. De reactie van Israel en de VS waren net zo voorspelbaar en negatief over deze regering. Laten we hopen dat de EU een wijze middenweg gaat volgen en bereid zal zijn om de diplomatieke betrekkingen weer aan te gaan en financiele hulp gaat geven aan de regering en Palestijnse bevolking om weer uitzicht te geven op een oplossing.

Ik ben vooral heel erg benieuwd naar de reactie van de Nederlandse regering. Minister Verhagen heeft altijd een zeer pro-Israelische koers gevolgd. De ChristenUnie heeft nooit kritiek op Israel gehad. Maar de PvdA, en vooral Koenders, was juist zeer uitgesproken over de situatie en had een veel gebalanceerdere benadering van het conflict. Dat verschil van mening was in de formatie ook wel bekend, dus staat dit conflict als enige conflict genoemd in het Coalitieakkoord. "Nederland blijft voorstander van een alomvattend akkoord voor het conflict tussen Israel en de Palestijnen. Een dergelijk akkoord kan pas stand houden met veilige en erkende grenzen voor Israel en een levensvatbare Paletijnse staat." Deze tekst is alleen zo algemeen dat het geen richting geeft. Dat wordt dus knokken de komende dagen. Mijn scenario: "Verhagen zal de stap van de Palestijnen verwelkomen, maar onvoldoende vinden aangezien Israel niet wordt erkend en het geweld niet wordt afgezworen. Koenders vindt het een zeer positieve ontwikkeling, nog niet voldoende, maar zeker genoeg om diplomatieke betrekkingen aan te gaan en weer veel meer hulp te gaan geven. Over de betrekking gaat alleen Verhagen en over de hulp gaat Koenders, dus het eerste zal niet gaan gebeuren en misschien het tweede wel." Ik ben erg benieuwd of dit scenario zich gaat ontvouwen of dat de CDA/CU-kabel zo sterk is dat Nederland het meest conservatieve land in Europa zal zijn in de komende vier jaar ten aanzien van dit conflict. Dat zou bijzonder spijtig zijn, behoorlijk hypocriet en de zoveelste regelrechte nederlaag van de PvdA op internationaal terrein.

Buitenlandse Politiek - Geef jouw mening!

13 Maart 07VS en ontwikkelingssamenwerking: niet best!

De Verenigde Staten zijn sinds jaar en dag de grootste donor in ontwikkelingsland qua volume in dollars. Maar wat ze met al dat geld doen blijft altijd behoorlijk vaag. Eens in de vier jaar komt de Ontwikkelingscommissie van de OESO bij elke donor langs om een review te doen van het OS-beleid en afgelopen jaar was de VS aan de beurt. Dat heeft geleid tot een inzichtelijk en stevig rapport dat veel van de zorgen over het beleid van de VS bevestigd. Het onderstaande overzicht geeft op hoofdlijnen de verdeling van het geld

Paar conclusies:
- De VS gaf USD 27.6 miljard uit aan ontwikkelingssamenwerking in 2005 dat 0,22% van het GDP betekent. Dit is het hoogste niveau sinds 1986. Onder de Clinton Administration kwam het niveau vaak niet boven de 0,10-0,15% uit. Dit hoge niveau wordt voor een groot deel verklaard door schuldverlichting en wederopbouw van Irak (USD 6,9 mld.) en wederopbouw en bestrijding van drugs in Afghanistan (USD 1,1 mld.). Verder veel hulp aan Egypte, Ethiopie en Soedan. Die laatste ontving veel noodhulp.
- De OESO verwacht dat USD 20 miljard voor de toekomst waarschijnlijk is. Dat is circa circa 70 mld. minder dan de wereldwijde afspraak van 0,7% GDP voor ontwikkelingssamenwerking.
- De OESO beveelt aan dat ontwikkeling net zo hoog op de agenda komt als diplomatie en defensie. Het Ministerie van Defensie beheert 21,7% van alle middelen voor ontwikkelingssamenwerking.
- Het beleid van de VS is niet coherent met andere terreinen als handel, investeringen, milieu en financiele stromen. Een conclusie die niet heel verrassend is lijkt me.

Het hele rapport is in voorzichtige termen geschreven, maar de conclusie van de aanbevelingen kan niet anders zijn dan dat de VS een dikke onvoldoende krijgt voor haar ontwikkelingsbeleid. Dat weten we allemaal, maar zo'n kijkje in de keuken is erg aardig.

Ontwikkelingssamenwerking - een reactie

12 Maart 07Leiderschap ontbreekt in Afrika

Het zoveelste rapport over de wreedheden in Sudan is uit. De conclusies verschillen niet veel met eerdere rapporten van de VN of andere internationale organisaties, maar deze keer laat de stevigheid niet te wensen over: "De Soedanese regering onderdrukt samen met gewapende Janjaweed-milities „op gewelddadige wijze een opstand’’ in de regio Darfur, met „de burgerbevolking als voornaamste doelwit’’." Een harde conclusie van een speciale commissie van de VN Mensenrechtenraad. De internationale gemeenschap moet snel actie ondernemen om de bevolking van Darfur tegen dit geweld te beschermen met o.a. blauwhelmen, een vredesconferentie en de VN moet buitenlandse bedrijven straffen die indirect (onder meer door wapenleveranties) bijdragen aan het geweld. Het rapport wordt a.s. donderdag besproken in de VN-mensenrechtenraad.

Vol verwachting klopt ons hart natuurlijk, want eindelijk actie. Nou, die kans is niet groot, want de internationale gemeenschap is weer eens verdeeld. De NRC, maar ook de BBC, weet te melden dat westerse landen stevige actie willen, maar dat de Afrikaanse landen dit tegenhouden. "De mensenrechtenraad, die in 2006 werd opgericht en die vandaag voor de vierde keer bijeenkomt, is er nog niet in geslaagd om mensenrechtenschendingen in Darfur te veroordelen. Westerse landen wilden dat, maar de Afrikaanse en Aziatische meerderheid was ertegen omdat de situatie in Darfur volgens hen „verbeterde’’. Afrikaanse en een aantal Aziatische landen in de mensenrechtenraad weigeren het rapport deze week te bespreken omdat het team niet ter plekke was en zich dus niet aan zijn mandaat heeft gehouden. Westerse landen bezinnen zich nu op hun opstelling.(NRC)".

Lekker is dat. Dat landen als China of Rusland geen actie willen dat weten we langzamerhand wel. Maar dat de regeringen van Algerije, Djibouti, Gabon, Ghana, Kameroen, Mali, Mauritius, Marokko, Nigeria, Senegal, Tunesie, Zambia en Zuid-Afrika nu al jaren samen met een aantal landen uit het Midden-Oosten en Azie echte actie in Soedan tegenhouden is schrijnend. Ik heb/had de hoop dat een "nieuwe" generatie leiders aan het opstaan was die opkwam voor democratie, bestrijding van armoede en verdediging van de rechten van de mens. Leiders, die wel zeer regelmatig luid en veelvuldig roepen dat het westen het laat afweten met ontwikkelingshulp, schuldverlichting, handel enzovoort, vertonen nu geen enkel eigen leiderschap om problemen op het Afrikaanse continent zelf op te lossen. Tot zover de commitment om vuile handen te maken en zeer ernstige schendingen van mensenrechten en genocide aan te pakken. Bijzonder teleurstellend en weinig hoopvol voor de toekomst. Maar wie weet blijkt het donderdag mee te vallen en toont Mbeki (Zuid-Afrika) of Kufuor (Ghana) of een ander dat deze teleurstelling niet terecht is en wordt alsnog dit rapport besproken en overgegaan tot actie. Ik wacht met spanning af.

Buitenlandse Politiek - Geef jouw mening!

09 Maart 07Eventjes Minister in Afrika

Het World Institute for Development and Economic Research van de Verenigde Naties heeft een heel leuke website met simulaties van 5 Afrikaanse landen: Botswana, Kameroen, Nigeria , Uganda en Zuid-Afrika. Je kunt je eigen belasting en sociale beleidscenario's maken en de gevolgen ervan zien voor het niveau van armoede, distributie van inkomen en de budgettaire gevolgen van de beleidskeuzes en deze vergelijken met de huidige stand van zaken in betreffende land.

Zeker aan te raden om eens te proberen. Het geeft heel goed aan hoe belangrijk beleidskeuzes zijn die worden gemaakt voor de bestrijding van armoede. Meer of minder BTW op voedsel of brandstof of medische producten heeft gelijk impact op het armoedenievau in een land. Leuk om te zien!!

Ontwikkelingssamenwerking - Alweer twee reacties

08 Maart 07Democratie en buitenlandse studenten

Veel geld wordt uitgegeven aan beurzen voor buitenlandse studenten om individuen te scholen, maar ook om een bepaald systeem van waarden over te dragen. Westerse landen willen democratie bevorderen, socialistische landen wilden nieuwe socialistische leiders opleiden, moslimlanden financieren scholing in islamitische waarden. Een medewerker van het IMF heeft een leuk onderzoek gedaan naar de relatie tussen studeren in het buitenland en democratie. Hij vind een duidelijke link tussen het niveau van de democratie in het "ontvangende land" en de "thuisland" van de studenten. Het aantal studenten dat in het buitenland studeert blijkt meer gemengde resultaten op te leveren. Het blijkt dat een kleine minderheid van individuen met een buitenlandse opleiding veel invloed heeft op de democratische toekomst van een land.

Volgens de auteur, Spilimbergo, ligt de verklaring in de centrale rol van de politieke elite in ontwikkelingslanden. Deze kleine groep mensen is meestal verantwoordelijk voor belangrijke veranderingen in een samenleving. Van de 115 wereldleiders in 1990 studeerden 65 in het buitenland. Van de leiders van ontwikkelingslanden studeerde 2/3 in het buitenland. Waarom brengen deze "foreign-educated" individuen dan zo graag democratie mee. Spilimbergo heeft vijf hypotheses hiervoor, allemaal een beetje open deuren, maar hij geeft ook toe dat verder onderzoek nodig is:
1) Buitenlands geschoolden zijn schaars in veel landen en hebben hierdoor vaak via hun banen de democratie vooruitbrengen.
2) Buitenlands geschoolde leider zijn zeer gemotiveerd om democratie te introduceren om democratisch gezien dichter bij de landen te komen waar gestudeerd is.
3) Buitenlands geschoolden maken het moeilijker voor dictators omdat zij nieuwe ideeen meebrengen en uitdragen.
4) Buitenlands geschoolden maken repressie lastiger vanwege betere toegang tot externe media en lobbies bij buitenlandse regeringen.
5) Buitenlands geschoolden voelen vaak een gedeelde identiteit met de internationale democratische samenleving die hen motiveert om verandering in gang te zetten.

Interessante materie en genoeg reden om eens goed te kijken naar de beurzenprogramma's die bestaan.

Ontwikkelingssamenwerking - een reactie

08 Maart 07Femke en Kathalijne zijn een beetje naief

Femke Halsema en Kathalijne Buitenweg vragen vandaag op internationale vrouwendag terecht aandacht voor de vele plekken op de wereld waar vrouwenrechten onder druk staan. Zij vinden dat Nederland en Europa zich er veel harder voor moeten inzetten om vrouwen overal ter wereld de kans te geven hun eigen keuzes te maken. Om economisch zelfstandig te zijn, politiek actief te worden, een eigen levenstijl te kiezen en zelf te beschikken over hun seksualiteit en eventuele voortplanting. GroenLinks wil dat Nederland vrouwen ondersteunt als zij naar school gaan of een eigen bedrijf willen beginnen. Daar is extra geld voor nodig. Er is ook extra geld nodig voor projecten die vrouwen helpen om zelf te beschikken over hun lichaam en seksualiteit. Dat kan helpen om vrouwen te wapenen tegen verkrachtingen, gedwongen huwelijken en tegen de verspreiding van AIDS.

Een lovenswaardige poging om de gezondheid en rechten van vrouwen weer op de agenda te zetten, en ze houden de naam van GroenLinks op dit terrein hoog. Over de oplossingen die worden aangedragen ben ik veel minder te spreken, behoorlijk naief namelijk. De oplossing zit niet in extra geld voor een microkredietproject of die vrouwen helpen om zelf te beschikken over hun lichaam en seksualiteit. Als het zo makkelijk was om de achtergestelde positie van vrouwen te verbeteren dan was dat allang gebeurd, want geld wordt er al vele decennia ingepompt. De problemen van veel vrouwen, en andere achtergestelden, zitten diepgeworteld in culturen en samenlevingen. Het gaat altijd om macht, belangen, gewoontes en politieke elites gedomineerd door mannen die niet willen veranderen. In veel ontwikkelingslanden zijn prachtige klinieken in hoofdsteden voor de rijken, maar ontbreekt het volledig aan gekwalificeerde vroedvrouwen op het platteland, bestaat veel regelgeving die discrimineert tegen vrouwen, zoals het erfrecht, worden meisje thuisgehouden voor het huishouden/landbouw terwijl de jongetjes wel naar school mogen.

Problemen die niet worden opgelost door individuele projecten. Problemen die alleen kunnen worden opgelost als structurele veranderingen plaatsvinden in deze samenlevingen. Structurele veranderingen die onderdeel zijn van het gehele ontwikkelingsproces. Dit vergt strijd van de vrouwen zelf, en die natuurlijk financieel moeten worden gesteund, maar dat kost niet zoveel. Veel maatschappelijke organisaties zijn hier ook mee bezig en dat dient zeker voort gezet te worden.

Het vergt echter naast druk van vrouwen zelf, ook druk en dialoog van buitenlandse donoren op overheden in ontwikkelingslanden om veel vrouwvriendelijker beleid te voeren. Gezondheidsbeleid dat rekening houdt met vrouwen op het platteland, dat voorziet in voorlichting en geboortebeperking. Onderwijsbeleid dat is gericht op gelijke toegang voor jongens en meisjes. Wetten die niet langer discrimineren tegen vrouwen als hun man overlijdt en veroordeling van mannen die zich schuldig maken aan aanranding en verkrachting. Politieke dialoog op het hoogste niveau is hiervoor noodzakelijk om kleine stapjes vooruit te komen. Presidenten, premiers, ministers, en parlementariers van ontwikkelingslanden moeten worden aangesproken op dit beleid en afspraken moeten worden gemaakt over gelijke toegang tot onderwijs, goede rurale gezondheidsvoorzieningen, voldoende opgeleide vroedvrouwen etc.. Financiering van sectoraal beleid of de hele begroting geven juist mogelijkheden om deze politieke dialoog op hoog niveau en stevig te voeren. Kleine projectjes ogen leuk, maar zijn uiteindelijk veel minder effectief om de positief van vrouwen te verbeteren.

Ontwikkelingssamenwerking - Alweer vier reacties

02 Maart 07Irak-onderzoek is toch nutteloos

De politieke steun van Nederland aan de oorlog in Irak was fout. Maar levert een parlementair onderzoek nou zoveel op dat inhoudelijk zinnig is en lessen biedt voor de toekomst dat de SP en anderen weken lang moet roepen hoe schandalig het is? Het lijkt helemaal niet te gaan om de inhoud, maar gewoon politiek opportunisme van de SP om de PvdA aan te pakken op iets dat inconsistent is van de PvdA. Gelukkig ging Tichelaar diep door het stof en probeerde hij tijdens het debat over de regeringsverklaring ook niet om het nieuwe standpunt te verdedigen. Dat siert hem. De PvdA heeft een deal gemaakt en dit onderzoek ingeleverd. Prima, politiek kan dit door anderen uitgebuit worden, maar men moet niet doen of de wereld vergaat en de democratie op het spel staat. Iedereen weet namelijk best dat Balkenende uit zijn nek kletst over Irak.

Van Bommel geeft een leuk boekje uit met zijn reconstructie van de Nederlande steun. Dus de SP weet het allemaal nog veel beter. De regering heeft consequent naar een militaire uitkomst toegepraat en wisselde argumenten af. Toch maar even terug naar de brief van 18 maart 2003 (die trouwens opvallend genoeg ontbreekt op de website van Buitenlandse Zaken, maar wel te vinden is via overheid.nl) . De regering redeneert in deze brief ook naar een uitkomst toe. Resolutie 1441 van 8 november 2002 vormt de basis van alle debat. In deze resolutie staat dat indien Saddam niet meewerkt dat "Iraq will face serious consequences if as a result of its continued violations of its obligations". Dit is niet de meest sterke VN-taal voor actie door de Veiligheidraad (VR). Dat is namelijk "all necessary means". Saddam hield zich niet aan de afspraken en de VR kwam bijeen om hierover te spreken met een verdeelde uitkomst. De regering meent in de brief van 18 maart dat het ontbreken van overeenkomst over de invulling van "serious consequences" geen nader besluit van de VR noodzakelijk is en dat militaire actie mogelijk is. Een visie die door directies Juridische Zaken van de ministeries van Buitenlandse Zaken en Defensie niet werd gedeeld. Die stelden kort daarvoor in vertrouwelijke notities dat Balkenendes ’sluitende juridische redenering’ geen mogelijkheid bood tot het gebruik van geweld tegen Irak. De regering stelt vervolgens dat "Alles wijst erop dat Irak nog steeds de intentie heeft zijn MVP capaciteit te behouden, en bovendien op een geschikt moment wil uitbreiden." Informatie die zou zijn gebaseerd op eigen inlichtingen van de MIVD alsmede kennisname van andere inlichtingen en presentaties. Presentaties zoals die van Colin Powell in de VR die later bleek te zijn gebaseerd op valse informatie. De MIVD is trouwens in haar eigen bewoordingen veel voorzichtiger met conclusies. Dit alles doet de regering concluderen dat sprake is van "further material breach" en constateert dat de VS en het VK op grond van eenzelfde redenering de hoop vrijwel hebben opgegeven en bereid zijn tot militaire optreden. We weten langzamerhand dat de VS en het VK helemaal niet alleen vanwege het niet-houden aan resolutie 1441 ingrepen, maar vooral ingrepen omdat zij aangaven dat er een directe dreiging was van massavernietigingswapens.

Nederland is dus ongeveer het enige land ter wereld dat de redenering volgt dat de ingreep niet was vanwege ‘het bewijs van de aanwezigheid van massavernietigingswapens’, maar de onwil van Irak om gehoor te geven aan de VN-resoluties de ‘kernreden’ is. Dat is op zijn minst opmerkelijk en de vraag of dit ook de echte reden is. Het lijkt namelijk veel meer te gaan over de aanwezigheid van Wapens of Mass Destruction, zoals de reden was voor de VS en het VK die ook weer niet waar bleek te zijn, maar goed. Meerdere bewindslieden en politici van de coalitiepartijen wekten in de aanloop naar de oorlog tegelijkertijd de stellige indruk dat de wapenkwestie juist wél de kern van het kabinetstandpunt vormde. Op de website Openheid over Irak worden een groot aantal uitspraken op een rijtje gezet. Dit vermoeden wordt bevestigd door een brief aan de toenamlige voorzitter van de EU, Griekenland, van De Hoop Scheffer waarin hij zegt: "The problem which confronts us today as European members of the international community is the very real threat posed by the possession by Iraq of weapons of mass destruction and its lack of active co-operation with the weapons inspectors." Het gaat dus wel degelijk over de dreiging van de Irakese massavernietingswapens.

We kunnen wel een parlementaire commissie instellen om dit te onderzoeken, maar we kunnen ook gewoon nu de conclusie trekken. De regering blijft beweren dat het militaire ingrijpen is gebaseerd op het niet-voldoen door Irak aan resolutie 1441. Deze redenering vindt geen ondersteuning in de feiten. Er bestaan te veel inconsistenties in de uitspraken en officiele communicatie van de regering en de advisering van interne organen om de redenering vol te houden. Daarbij komt dat de rest van de wereld die militaire ingrijpen steunt de bewijzen van de aanwezigheid van Massavernietigingswapens als overwegende argumentatie gebruikt naast de resolutie. Deze Massavernietingswapens blijken echter niet te bestaan en dat blijkt ook vooraf bekend te zijn doch verzwegen. Het is zeer opmerkelijk en verontrustend dat de regering toch volhoudt en dus militaire ingrijpen gerechtvaardigd vindt zonder nadere besluitvorming als een resolutie spreekt over "serious consequences". De commissie adviseert dat Nederland alleen kan instemmen met militaire actie indien voldaan is aan de volgende voorwaarden......................

Buitenlandse Politiek - Alweer vier reacties